
fot.GRT
W naszej okolicy zachowana jest bogata wiejska architektura drewniana oraz murowana w tym stare zagrody holenderskie i domy podcieniowe, wiatraki, sieć kanałów i rowów, zabytkowe śluzy i przepompownie, cmentarze. Bytowanie na tych terenach osadników pruskich (tereny dawnych prus wschodnich) również wywarło piętno na architekturze w postaci typowej zabudowy, domów murowanych (mur pruski). W najbliższej okolicy można napotkać zabytki klasy „0”, pozostałości kultury Mennonitów, m.in. : Krzewsk, Markusy, Jezioro, Żurawiec , Raczki Elbląskie .
Położenie naszej zielonej farmy względem atrakcji turystycznych regionu Warmii i Mazur, czyni z niej doskonałą bazę wypadową do zwiedzania takich miejsc jak: Malbork, Frombork, Trójmiasto, Sztutowo, Lidzbark Warmiński, Św. Lipka, Pasłęk, Olsztyn, Św. Gaj, Mazury jak również Mierzeję Wiślaną i Trasę Nadzalewową. Miejsca godne szczególnej uwagi w okolicy to m.in. Muzeum Archeologiczno- Historyczne w Elblągu, Galeria El, elbląska starówka, zabytkowy kompleks parkowo-pałacowy Kadyny z bogatą architekturą a także Muzeum Żuławskie w Nowym Dworze Gdańskim.
Przed wiekami...
Nieokiełznane do końca przez człowieka tereny kryją w sobie wiele tajemnic. Z historycznych źródeł wiadomo, iż w XII wieku na jeziorze Drużno zostały zatopione dwa statki Krzyżackiej floty. Spoczęły na dnie jeziora i są tam do dziś, prawdopodobnie dobrze zakonserwowane przez duże pokłady mułu. Czekają cierpliwie na odkrycie.
Szlakiem Bursztynowym..
Po wschodniej stronie jeziora w miejscowości Weklice na Wysoczyźnie Elbląskiej mieści się starożytne cmentarzysko. Nekropola użytkowana była w okresie wpływów rzymskich, od końca I - go do początków IV - go wieku po Chrystusie przez ludność archeologicznej kultury wielbarskiej, która identyfikowana jest z pobytem Gotów na ziemiach polskich. Nekropola położona jest w centralnym punkcie wybrzeża bursztynowego Bałtyku, który łączył ze sobą główne szlaki handlowe starożytnej Europy.
Truso
osada rzemieślniczo-handlowa i portowa w Janowie PomorskimWizualizacja Truso
Osada odkryta została w 1982 roku w trakcie badań powierzchniowych prowadzonych w ramach AZP (Archeologiczne Zdjęcie Polski). W tym samym roku przeprowadzono pierwsze badania rozpoznawczo - ratownicze, a w latach 1983-1991 prowadzono interdyscyplinarne (z udziałem geologów i palinologów) badania wykopaliskowe na tym stanowisku.
Osada założona została nad wschodnim brzegiem dawnego jeziora Drużno i zajmowała ok. 10 hektarów powierzchni. Zasięgiem swym obejmowała zarówno nisko położone, częściowo depresyjne obszary równin Żuławskich położonych pomiędzy jeziorem Drużno a Wysoczyzną Elbląską, jak również dużą część tzw. strefy przejściowej usytuowanej pomiędzy Żuławami a krawędzią Wysoczyzny.
Na podstawie wydobytych zabytków można stwierdzić, że była to osada o charakterze polietnicznym - obok miejscowej ludności zachodnio-pruskiej przebywali tu czasowo lub byli stałymi mieszkańcami także Słowianie, Skandynawowie, a być może również Fryzowie. Osada funkcjonowała od końca VIII do początków X wieku.Wyniki dotychczasowych badań wskazują jednoznacznie, że była to osada rzemieślniczo - handlowa i portowa o charakterze wczesnomiejskim.
Port posiadał dogodne połączenie z otwartym morzem poprzez szeroką rzekę wypływającą z jeziora Drużno i wpadającą do Zalewu Wiślanego od wschodu oraz prawie dwukilometrową przerwę w Mierzei Wiślanej. Wyraźne ślady dawnej rzeki odkryto na wysokości obecnego Elbląga w postaci szerokiego pasma piasków i żwirów odłożonych w wyniku sedymentacji korytowo-rzecznej. Wyjście na otwarte morze istniało w owym czasie prawdopodobnie w okolicy dzisiejszej Krynicy Morskiej na Mierzei Wiślanej.
Zarówno charakter osady, jej chronologia oraz położenie skłaniają do postawienia tezy, iż jest to wzmiankowane w przekazie Wulfstana Truso.








sprawdź na mapie
nasze zdjęcia